Kur’an’da gıybetin hükmü nedir?

Categories Kur'an'a Göre DinPosted on

Gıybet, “arkadan çekiştirmek” anlamına gelir. İnsanları arkalarından çekiştirmek, dedikodularını yapmak, gıybet olarak isimlendirilmiştir.

Gıybet, “Birinin yüzüne karşı söyleyemeyeceğiniz şeyleri arkasından söylemek” olarak da tanımlanmıştır. Kur’an gıybeti yasaklamıştır:

“Gizli-açık, arkadan-önden sürekli iftira atıp kara çalan, çekiştirip ayıp kusur arayan herkes kendine yazık etmiştir!” (Hümeze 1)

Vahiy, birini arkasından çekiştirmeyi ve dedikodusunu yapmayı “ölü eti yemek” olarak nitelendirmiştir (Hucurât 12). Yani gıybet, “ahlaki yamyamlık” sayılmaktadır.

Bir ölünün çürümüş etini yemek, eti yenilene değil eti yiyene zarar verir. Gıybet de, gıybeti edilene değil gıybet edene zarar verir. Gıybetin iki boyutlu zararı vardır:

İnsan-insan ilişkilerine zarar verir. İnsani ilişkileri çürütür ve ilişkinin zemini olan güveni zedeler.

Allah-insan ilişkilerine zarar verir. Zira gıybette, gıybeti edilen kişinin yokluğu fırsat bilinir. Ama göz ardı edilen gerçek, kendisi yoksa Allah’ı oradadır.

O’nun duymaması Allah’ın da duymadığı anlamına gelmez.